Dit document bespreekt de veelvoorkomende problemen en oorzaken van Miracast en biedt enkele oplossingen voor deze problemen.
· Wat is Miracast
Miracast is een draadloze communicatiestandaard die in 2012 werd gelanceerd om apparaten (zoals laptops, tablets en smartphones) te verbinden met beeldschermen (zoals tv’s, monitoren en projectoren). Het kan ruwweg worden omschreven als “HDMI via Wi‑Fi”, waarbij de kabel tussen het apparaat en het scherm wordt vervangen.
De Wi‑Fi Alliance lanceerde eind 2012 het Miracast‑certificeringsprogramma. Ongeacht de fabrikant van de apparatuur kunnen Miracast‑gecertificeerde apparaten met elkaar communiceren. Een adapter kan worden gebruikt om HDMI‑ of USB‑poorten aan te sluiten, waardoor apparaten zonder ingebouwde Miracast‑ondersteuning toch via Miracast kunnen verbinden.
Miracast maakt gebruik van de Wi‑Fi Direct‑punt‑tot‑punt‑standaard. Hiermee kan video tot 1080p HD (H.264‑codec) en 5.1 surroundgeluid (AAC en AC‑3 zijn optionele codecs; de verplichte codec is pulscode modulatie – 16‑bit 48 kHz 2‑kanaals) worden verzonden. Verbindingen worden tot stand gebracht via WPS, dus WPA2 wordt gebruikt voor beveiliging. IPv4 wordt gebruikt voor de internetlaag. In de transportlaag worden TCP of UDP toegepast. In de applicatielaag start RTSP en regelt het de datastroom.
· Miracast gebruikssituatie
Omdat Miracast het Wi‑Fi P2P‑protocol gebruikt, hoeft de huidige Wi‑Fi‑modus van het apparaat niet te worden gewijzigd, wat prettig is voor gebruikers. Daarom ondersteunen de meeste huidige Android‑smartphones standaard Miracast als bron, en ondersteunen veel tv‑boxen en slimme tv’s ook Miracast.
Echter, de volgende problemen blijven bestaan:
1. De naamgeving van de Miracast‑bron door Android‑telefoonfabrikanten is niet uniform. Wanneer de gebruiker…
