Wat zijn de voordelen en nadelen van Miracast draadloze projectietechnologie? De huidige mainstream draadloze projectietechnologieën omvatten Miracast, Apple’s AirPlay schermspiegeling, de DLNA van de Wi‑Fi Alliance (de organisatie is opgeheven), en hoewel er nog enkele andere draadloze projectieprotocollen zijn, volgen wij toch de mainstream. AirPlay schermspiegeling is altijd de multi‑scherminteractie geweest van Apple’s eigen apparaten, en ik zal er geen commentaar op geven. Laat ons voornamelijk de voordelen en nadelen van de Miracast draadloze projectietechnologie op basis van Android open‑source bespreken.
Introductie tot Miracast
Miracast is een Wi‑Fi CERTIFIED Miracast, aangekondigd door de Wi‑Fi Alliance op 19 september 2012? Certificeringsproject. Dit protocol is opgebouwd op de basis van andere Wi‑Fi Alliance‑technologieën, waaronder het 802.11n‑protocol, het 802.11ac‑protocol, point‑to‑point verbindingstechnologie Wi‑Fi Direct, TDLS, WPA2‑versleuteling op het gebied van beveiliging, WMM (Wi‑Fi Multimedia) technologie die quality of service (QoS) en verkeersbeheer biedt, WMM PowerSave‑technologie die energiebesparende mechanismen opslaat, en WPS (Wi‑Fi Protected Setup) technologie die de configuratie van het netwerk voor de gebruiker vergemakkelijkt. Miracast‑technologie specificeert het gebruik van de ITU‑T H.264 video‑encodering algoritme voor compressie van video’s.
In het Miracast‑protocol zijn er twee soorten verbindende apparaten, één is de zender, ook wel de Source genoemd. Het andere type is de ontvangende kant (Sink). De ontvangende kant wordt verder onderverdeeld in de primaire ontvangende kant (PrimarySink) en de secundaire ontvangende kant (SecondarySink), waarbij het verschil is dat de primaire ontvanger beeld‑ of geluidsoutput ondersteunt; de secundaire ontvanger ondersteunt alleen geluidsoutput.
De voordelen van Miracast zijn als volgt:
Miracast is geïntegreerd met het Android‑systeem, dus alle Android‑telefoons vereisen geen extra ontwikkeling en kunnen worden gebruikt. Dat wil zeggen, aan de mobiele kant is er geen noodzaak om extra apps te installeren, en het kan worden gespiegeld voor schermprojectie.
De belangrijkste nadelen van Miracast zijn als volgt:
Wanneer Miracast normaal werkt, werkt Wi‑Fi in P2P‑modus en stellen de bron en ontvanger een één‑op‑één verbinding tot stand. Dat wil zeggen, wanneer een apparaat een verbinding maakt met een ontvanger, kunnen andere apparaten de ontvanger niet zien en dus geen scherm projecteren. Pas nadat het apparaat de verbinding verlaat, kunnen andere apparaten schermen projecteren. Hierdoor kan de preemptie‑functie niet worden geïmplementeerd.
Miracast omhult het UDP‑transportprotocol op de onderste laag, zonder een strikt Q&A‑mechanisme. Dus bij daadwerkelijk gebruik, wanneer er interferentie optreedt, is het gemakkelijk om frameverlies en schermvervaging te veroorzaken. Tijdens het transmissieproces, zodra er een splash‑scherm verschijnt, geeft dit de klant een zeer slecht gevoel. De reden waarom draadloze schermprojectie‑apparaten op de markt vaak splash‑schermen en mozaïek‑effecten vertonen, is hierdoor.
Bovendien wordt Miracast geleverd door een besturingssysteem.
