HDMI is misschien de standaard voor het aansluiten van media‑apparaten, maar het heeft veel nadelen. Hier is hoe u in plaats daarvan Miracast gebruikt. Als u uw computerscherm naar een tv, tweede monitor of projector wilt projecteren (of “casten”), is een HDMI‑ (of alternatieve) kabel al meer dan een decennium de gangbare keuze geweest. Maar de tijden veranderen. HDMI‑technologie werd in 2002 ontworpen. Het groeide snel in populariteit, met vijf miljoen compatibele apparaten verkocht in 2004, 17,4 miljoen in 2005 en 63 miljoen in 2006. Er zijn nu meer dan 3,5 miljard HDMI‑apparaten in de wereld. Maar nu hebben we Miracast‑technologie, die HDMI qua gebruiksgemak en gemak overtreft – althans op papier. Maar is het genoeg om HDMI van de troon te stoten?
Wat is Miracast?
De Wi‑Fi Alliance lanceerde Miracast‑technologie in 2012. Sindsdien wordt het “HDMI via Wi‑Fi” genoemd – wat technisch gezien niet helemaal waar is, maar het idee wel duidelijk maakt. In de kern verwijdert het de noodzaak van lelijke en omslachtige HDMI‑kabels door compatibele apparaten elkaar te laten vinden, met elkaar te verbinden en hun schermen draadloos te spiegelen. Het is een industriebrede standaard geworden die door Microsoft, Google, Roku, Amazon en tal van andere techmedia‑giganten is overgenomen. Miracast is niet dezelfde technologie als die van Google’s Chromecast of Apple’s AirPlay. Veel waarnemers beschouwen Miracast juist als een direct antwoord op Apple’s proprietaire systeem.
Hoe werkt Miracast?
De technologie maakt gebruik van Wi‑Fi Direct, een protocolstandaard waarmee twee apparaten een directe, peer‑to‑peer Wi‑Fi‑verbinding kunnen vormen. Deze verbinding stelt hen in staat om zonder de noodzaak van een draadloze router als tussenpersoon met elkaar te verbinden. In de praktijk betekent dit dat het niet afhankelijk is van uw thuisnetwerk. Denk eraan als Bluetooth, een ander type apparaat‑naar‑apparaat draadloze verbinding dat geen Wi‑Fi nodig heeft. Miracast‑apparaten creëren hun eigen “netwerk” en wisselen vrijelijk gegevens uit. De verbinding wordt tot stand gebracht via WPS en beveiligd met WPA2. Op mediagebied maakt Miracast gebruik van de H.264‑codec, kan 1080p‑videoresolutie weergeven en produceert 5.1 surround‑sound audio. Het heeft ook een DRM‑laag, wat betekent dat elk Miracast‑apparaat auteursrechtelijk beschermde inhoud – zoals dvd’s en muziek – zonder problemen kan spiegelen.
Waarom zou ik Miracast gebruiken?
Het belangrijkste voordeel van Miracast is de brede adoptie op veel verschillende soorten apparaten. Hoewel de meeste mensen nog nooit van Miracast hebben gehoord, is het goede nieuws dat het eigenlijk vrij gebruikelijk is. Reeds in oktober 2012 kondigde Google aan dat Android versie 4.2 en nieuwer het Miracast‑protocol zouden ondersteunen. Windows voegde Miracast‑functionaliteit toe met de release van Windows 8.1 in 2013, en Blackberry, Roku, Amazon Fire en de nieuwste Linux‑distributies volgden al snel. De opmerkelijke uitzondering is Apple. De meeste nieuwe smart‑tv’s hebben ook Miracast ingebouwd. Zelfs als die van u dat niet heeft, hoeft u zich geen zorgen te maken – u kunt eenvoudig Miracast‑ondersteuning toevoegen.
